Wegrennen is een keuze. Wegrennen naar jezelf is een optie.

Wegrennen is een keuze. Wegrennen naar jezelf is een optie.

Jarenlang heb ik voor alles wat te dichtbij kwam weggerend. Onbewust stootte ik iedereen af en ik wist nooit waarom. Meerdere burn outs, depressies en allerlei manieren om te vluchten waren mijn devies.

Waarom? Ik vond dat ik niet mocht. Mezelf waarderen om wat ik deed? Nee, dat mocht ik niet.

En ineens kwam daar de verandering! Het spreekwoordelijke licht. Zomaar ineens, pats boem. En ineens kwam ik in mijn bewustwordingsproces. Alsof het van boven zo georchestreerd was.

Grote en zware keuzes kwamen ineens op mijn pad, die ik vol vertrouwen als grote lessen mocht accepteren. Ineens is die scheiding er. Ineens kom je erachter wat je ECHT kan. Ineens zie je duidelijk voor je waarom je in dit leven bent.

Ik heb ondertussen heel veel coaching mogen krijgen, want ik snapte helemaal niet wat er gebeurde en zocht daar raad en hulp bij. En o, wat is dat allemaal mooi geweest. Een grote eye-opener heb ik gekregen over het “hier” zijn.

Een van die mensen die mij hierin mag begeleiden heeft mij aangespoord om te gaan bloggen. In eerste instantie zat ik namelijk al te spelen met de gedachte om een boek te schrijven over de vlucht naar jezelf. “Mark, begin klein. Jouw verhaal is zo mooi en puur, je kan mensen daar echt mee inspireren” is wat ze zei. Daarom deze blog!

En ja, waarom vluchten naar jezelf? Ik heb altijd gevlucht van mezelf af. Ik wilde mezelf niet zijn. Mijn enorme hooggevoeligheid stond altijd in de weg. En die heb ik nu eindelijk geaccepteerd. Sterker nog, ik mag er zelfs iets mee gaan doen! Hoe mooi is het om uit je eigen pure kracht iets te doen wat goed is!